a preguntas embarazosas...
Sindicación
 
De rupturas (III): la lenta agonía
Christina Aguilera – FIGHTER

After all that you put me through, You think I'd despise you, but in the end I wanna thank you, 'Cause you've made me that much stronger

Well I thought I knew you, thinkin' that you were true … Guess I, I couldn’t trust called your bluff time is up… Cause I've had enough You were there by my side, always down for the ride but your joy ride just came down in flames cause your greed sold me out in shame…
After all of the stealing and cheating you probably think that I hold resentment for you… But uh uh, oh no, you're wrong… Cause if it wasn’t for all that you tried to do, I wouldnt know… Just how capable I am to pull through… So I wanna say thank you… Cause it…
*Makes me that much stonger… Makes me work a little bit harder… It makes me that much wiser… So htanks for making me a fighter… Made me learn a little bit faster… Made mys kin a little bit thicker… Makes me that much smarter… So thanks fo rmakin me a fighter*
Never saw it coming, all of your backstgabbing… Just so you could cash in on a good thing before I'd realize your game… I heard you're goin round play, the victim now… But don’t even begin feeling I'm the one to blame… Cause you dug your own grave
After all of the fights and the lies cause you're wanting to haunt me but that wont work anymore, no more… It's over… Cause if it wanst for all of your torture I wouldnt know how to be this way now and never back down So I wanna say thank you… Cause it…
**
How could this man I thought I knew … Turn out to be unjust so cruel… Could only see the good in you… Pretend not to know the truth… You tried to hide your lies, disguise yourself Through living in denial but in the end you'll see YOU-WONT-STOP-ME
I am a fighter an dI I aint gonna stop There is no turning back I've had enough
**
You thought i would forget But I remembered Cause i remembered I remembered
You thought i would forget I remembered Cause i remembered I remembered **


*********************************************************************

Después de mi cumpleaños no ha vuelto a llamar ni hemos coincidido en ningún local… nada… (sí ha aparecido por el msn - no sé porqué todavía no le he dado al botón de “eliminar”-). Lo mejor va a ser seguir sin hablar NADA porque cada día ando más segura de algo: NO PODREMOS SER AMIGAS.

Sé que el tiempo suaviza todo y sé que en meses, años,…, mitigará mi sentimiento (de ¿odio? –si no lo es en algo se parece-, rencor y malestar profundo) actual (de hecho, hoy por hoy, soy –muy o medianamente- amiga de –casi- tod@s mis exs) pero es que algo me dice, alguien me chivó, que no todo (no todas las historias) tiene solución. La mayoría de mis amig@s no tienen buena relación con sus exs y, no sé, después de hablar y aportar cada un@ su opinión a mi me pareció que les va bastante bien, bastante mejor que a mi (¿porqué tendré esa obsesión en ser AMIGA de alguien que fue importante en una época de mi vida?¿porqué no sé pasar página como ell@s?). Sé que llegará el momento en que me sentiré capaz de hablar con polo opuesto pero ahora mismo sólo recuerdo lo malo, siento que esta relación no me aportó apenas cosas buenas. Leo el post de Magnetismos y me duele leerme, me cabrea pensar en nosotras en esa época. La relación me hizo sentir muy insegura...poquísimas veces me sentí valorada, ni querida, ni guapa a su lado… girábamos en un tiovivo, vuelta tras vuelta, sin parar. Soñé ser funámbula en sus emociones pero no pasé del papel de payasa tonta.

Hoy, otra vez, las fotos de Ibiza y Formentera… y rabia… muuuuuucha RABIA… ¿porqué seguíamos juntas si estábamos tan mal? Cada foto me recuerda a una bronca, a un grito, a una falta de respeto, a un desencanto. ¿Porqué prestar un amargo recuerdo a uno de los más bellos sitios que jamás he encontrado?. Tú y tu cámara nueva... plasmando obsesivamente cualquier imagen, con tal de no afrontar la situación… preciosos paisajes de brisa marina y acantilados… y, en medio de tanta belleza, yo angustiada como “El grito” de Munch, disfrazándome con medio sonrisas en medio del huracán, procurando aparentar tranquilidad... sólo falsedad, manteniendo la GRAN MENTIRA a flote… lástima que nunca se me dio bien fingir ni actuar... y, muy a mi pesar, sólo puedo entrever tristeza, tormento e infelicidad en mis ojos, en mis gestos, en mi cuerpo.

Creamos nuestro terrario y se repartieron roles.Y, desde un principio, todo se determinó. Putos roles. Tú elegiste ser la inmensa serpiente pitón... yo era el ratón asustado. Aún me duele la mandíbula de cuando te mordí la cola con todas mis fuerzas, mientras tú retorcías todo mi cuerpecito, ahogando cualquier esperanza... fue un último intento de salvarme reconozco que quise hacerte daño, hubiese dejado toda mi dentadura pegada a ti, pellizcándote, con tal de localizar, en tu viscoso cuerpo, algún nervio sensible... y me soltaras… o dormirme dulcemente al ritmo de tu tóxico veneno mortal… putos roles.... fue inevitable que sucumbieras al reclamo de tus poderosos jugos gástricos y yo…yo creo que hasta disfruté cuando sentí tu lengua bífida apoderándose de todo mi ser, destruyendo cada uno de mis frágiles huesos, despeinando desde mis párpados hasta las pequeñas y afiladas uñas de mis pies. Vaciando mis pulmones. Impidiendo la apnea. Relamiéndote mientras palidecían mis labios. Dejando de latir. Me viste morir.

Y siendo sólo restos de tu muda de piel… me descubro fuerte, y me reencarno en alguien muy distinto a esa persona que tú conociste… aprovecharé todo lo que aprendí para no volver a hacer(me) daño, y redescubriré todo lo bueno (que he desempolvado) lejos de ti. Viviré a fondo cada segundo. Lucharé por hacer sentir bien a las personas que me importan y reiré hasta que la muerte de nuevo quiera abrazarme (esta vez sólo me atrapará entre carcajadas).
 
Comentario:
yo casi siempre intento seeguir siendo amigas, pero ha habido algún ex con el que en algún momento no he querido.
Me ha encantado lo de la pitón y el ratón, he sentido eso a veces.
Un besito.
 
Comentario:
Uff Uff Uff... Que intenso.. precisamente cuando mi ex, el último, me pide ser amigos, después de hacerme daño, después de volver a hacerme recordar por qué lo dejé... cuando me planteo que no puedo ser amiga de alguien que me destroza cuando me tocan sus palabras... precisamente hoy...

A pesar de que habla de cosas tristes, es un post de esos que te remueven.. pero hagamos caso al Señor Tiempo, casi siempre, nos da las respuestas aunque ya no las necesitemos ;)

Un beso preciosa
 
Comentario:
"No todo tiene solución" .. Es algo duro, pero seguramente verdad, aunque muchas veces nos aferremos a la idea de que sí, de que siempre es posible arreglarlo, todo. Aunque sea simplemente a base de esperar al tiempo, a ver si lo arregla.

Pues no.. Hay cosas que seguramente no la tienen. Pero lo que sí hay que buscar es el lado bueno, que eso sí que no le falta a nada... Te has vuelto una "fighter" y con tu lección, y con tu piel más gruesa ahora afrontarás cada problema con más cabeza y quizá con algo más de frialdad. Que no es malo, pero a veces tampoco bueno. Porque cuando eso pasa, tendemos a crear una muralla para que nadie más intente hacernos daño o aprovecharnos de nosotras.

Aprovecha lo aprendido... No lamentes no poder ser su amiga si eso te duele... Y como tú misma has dicho piensa en los tuyos y lucha por quien te importa. No olvides, porque es bonito también saberlo recordar... Pero céntrate en tu hoy y en tu mañana, que eso sí que lo puedes cambiar si te apetece.

1 beso!
 
Comentario:
yo creo q todo es solucionable. con el tiempo. con el tiempo. con mucho tiempo. muuuuucho.
 
Comentario:
Hola maca.
Esborra i escriu de nou al teu llibre de la vida. No pateixis del que has fet o has estat.
Som segons les circunstàncies.
Hi ha persones que ens fan treure el pitxor de nosaltres mateixes, d'altres el millor. Hem de saber cercar les persones que ens fan creixer.
A vegades l'equivocació està en que ens portem el tema amoròs a la nostra vida cotidiana i pot ser no te cabuda.
No ens podem portar sempre les amants per viure-hi amb elles.
Una abraçada, Anna ;-)
 
Comentario:
Después de verte, otra vez, sonreír… Te vi consumir tu sonrisa, tu alma, tú… te hiciste diminuta, tan pequeñita… Quise gritar, a ratos lo hice, en otros momentos me mordí los labios con fuerza. Llena de heridas, con los labios destrozados… decidí creerme que eras feliz, mentirme, imaginarte sonriendo… no pude. Ahora por fin te veo, de verdad, sonreír, Tú. Otra vez te pareces a ti.
En silencio… varios metros por encima del mar industrial te vi llorar y supe que no quería volver a verte así. Todo pasa… incluso el dolor. Un besito culón.
Por cierto… no escribo tan bien como dices, solo escribo.
 
Comentario:
Despues de mucho analizarme ...yo he llegado a una conclusion: puede q haya gente q se alimente del sufrimiento de los demas...q solo sufriendo se sienta viva...q solo haciendo sufrir sufra.
Esto es muy complicado, habra dos o tres personas q lo entiendan.
Polo opuesto es asi...yo tb soy asi.
Que te hiciera sufrir no quiere decir q no te quisiera...solo quiere decir q no sabia hacertelo ver de otra forma.
No es imposible la amistad entre vosotras...pero es complicada.
Tu estas en un buen momento...se feliz viviendo el presente y deja el pasado a un lado.
Cuidate, un beso
No